Σου γράφω εδώ για να το δεις γρήγορα.
Όταν το διαβάσεις αν θέλετε μεταφέρετέ το.
Την προηγούμενη εβδομάδα μου ήρθε το Drive και όπως και με το "Ε" (θεός σ'χωρεστο) μου έχει γίνει πλέον αυτόματη συνήθεια να το διαβάζω "α-λά αραβικά" ξεκινώντας από πίσω. Στο "Ε" λόγω του Αρκά, στο Drive λόγω του λατρεμένου Πολίτη.
Λοιπόν, ήθελα να σου πω ότι με εξέπληξες ευχάριστα.
Επιτέλους τα κείμενα σου ξέφυγαν από την πεπατημένη, αυτή του να προσπαθείς να μιμηθείς το ύφος του Πολίτη
(πράγμα λογικό και μη κατακριτέο αφού ο Πολίτης για πολλούς, συμπεριλαμβανομένου και εμού ήταν σταθμός αναφοράς, κατά τη γνώμη μου έχει δική του σχολή γραφής, τουλάχιστον στον αυτοκινητιστικό κλάδο γραφής).
Ήταν ένα κείμενο απλό μεστό αν και δεν συμφώνησα καθόλου μαζί του- σου.
Βλέπεις εγώ πήγα στρατό στα 25 και αν και είχα τελειώσει σπουδές προ πολλού, είχα δουλέψει ήδη κάποια χρόνια, είχα φάει (λίγα) από τα σκατά της κοινωνίας μας και είχα ζήσει για λίγο εκτός του θερμοκηπιου που έχουμε όλοι μας.
Σημείωση: Θερμοκήπιο εννοώ ότι μεγαλώσαμε- μεγαλώνουμε και συναναστρεφόμαστε με άτομα λίγο-πολύ κοντά σε εμάς, οπότε αποξενωνόμαστε από την (Ελληνική) πραγματικότητα. Φτάνουμε μάλιστα σε σημείο να πιστεύουμε ότι ολόκληρη η Ελλάδα μοιάζει με τον περίγυρο μας, πράγμα προφανώς λάθος.
Έτσι λοιπόν για εμένα ο στρατός ήταν η ακριβώς αντίθετη εμπειρία απ' ότι για σένα.
Ήξερα τι θα συνέβαινε κάθε μέρα, σε αντίθεση με την έξω ζωή που νιώθω πως δεν ξέρω τι μου ξημερώνει.
Μάλιστα στους φίλους μου που μόλις τώρα πάνε στρατό, έχοντας τελειώσει τωρα τις σπουδές τους, τους λέω το εξής:
Ζήστε τον στρατό σαν το τελευταίο προπύργιο της απόλυτης ελευθερίας, είναι οι τελευταίες μέρες ξεγνοιασιάς σας.
Στο στρατό ξυπνάς το πρωί και το μόνο σου άγχος είναι αν η γκόμενα σου γύρισε μόνη ή διπλή στο σπίτι όσο εσύ φύλαγες τα όπλα (λες και θα πάρει κανείς τα Μ1 με τα στομωμένα κοντάκια).
Στο στρατό η μέρα κυλάει και δεν φεύγει, δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο πέρα από το τι φαγητό θα έχει σήμερα, αν θα βγεις εξοδούχος και αν θα γλιτώσεις το καθάρισμα από τις Καλιόπες.
Αντίθετα έξω από το σπίτι του Big Army (brother) κάθε μέρα αντιμετωπίζω και μία νέα πρόκληση, είτε λέγεται χαράτσι είτε λέγεται εργασία, είτε, είτε.
Μακάρι να ξαναπήγαινα στρατό, χίλιες φορές και ας ξαναπέρναγα τους τρεις κολασμένους μήνες στο Παρατηρητήριο της Σάμου χαζεύωντας αλοδαπούς να παλεύουν με τα κύμματα πάνω σε πλαστικά στρώματα του Jumbo Τουρκίας.
Υ.γ: Για να κλείσω με μία αυτοκινητιστική χροιά τον σχολιασμό μου, στη Σάμο με έστειλαν δυσμενή γιατί δεν άντεξα στον πειρασμό να οδηγήσω ένα ολοκαίνουριο πυροσβεστικό όχημα στο στρατόπεδο του Καβουρίου. Υπόψην δεν ήμουν οδηγός, ήμουν γιωτάς.
Αυτά,
Keep going, θα συνεχίσω να διαβάζω ανάποδα το drive, από εδώ και πέρα μάλιστα λιγότερο επιφυλακτικά και με λιγότερη εμπάθεια απ' ότι απαντάς εσύ στις ερωτήσεις μου.
Υγ: σου έχει ξεφύγει ένα "να" στην τελευταία παράγραφο.
Topic: Μπλά μπλά κτλ [14] (Read 153667 times)
