Μπλά μπλά κτλ [14]

[simkoz]

^^^ Τότε μ@λ@κία έκανε και το πήρε. Τέτοιο αμάξι και να μην το σκίζεις ή να το δίνεις στην γυνάικα σου για το super market είναι προσβολή προς τον δημιουργό του.

[iliasfyntanidis]

Ρε παιδιά είναι δυνατόν να έχεις τέτοιο αμάξι και να μην το σκίζεις?Γαιτί το έκανε δλδ για να το καμαρώνει.......Και στην τελική δεν είναι κακό να σκίζεις ένα αμάξι,εφόσον το συντηρείς σωστά.Ελεος...Απλά μερικοί όταν ακούνε πίστα,σκίσιμο και τα σχετικά στραβώνουν.Η μήπως νομίζουν ότι αυτοί θα το πάρουν και θα το ξεπαρθένέψουν....

[SchumiMx5]

Και να ήταν κανά παλικάρι η γυναίκα του και να του έπινε το αίμα

[VasmaV]

Και να ήταν κανά παλικάρι η γυναίκα του και να του έπινε το αίμα

πως το εννοείς ακριβώς το παλικάρι;








ετσι;

[dimsabas]

Όπως και να το εννοεί, το Μιτσού είναι αμαξάρα. Θα είναι υπέροχο στην οδήγηση, δίχως άλλο...

[gabi_haros]

Στον στρατό λοιπόν, δεν έχει ΤΙΠΟΤΑ να ελπίζεις πέρα από το να τελειώσει η όλη διαδικασία όσο πιο γρήγορα και ανώδυνα γίνεται. Αν φτάσεις στο σημείο να αναπολείς τις μέρες που ήσουν φαντάρος, δηλαδή μια περίοδο της ζωής σου ήσουν νωθρός, δεν δημιουργούσες, δεν σκεπτόσουνα, δεν έκανες ΤΙΠΟΤΑ, τότε κάτι πάει ΠΟΛΥ στραβά στη ζωή σου.

Στον στρατό ΔΕΝ είχα άγχος για το τι μου ξημέρωνε.
Ναι ένιωθα νοθρός.

Για αυτό φρόντισα ΕΚΤΟΣ στρατοπέδου:

να διαβάσω του κόσμου τα βιβλία
να βγαίνω κάθε μέρα έξω και να γλεντώ
να γράψω μία ταινία μεγάλου μήκος και να την σκηνοθετήσω,
να ξαναξεκινήσω Αγγλικά και να πάρω ένα ακόμη πτυχίο,
να κάνω σούπερ διακοπές στην Ελλάδα,
να πάω δύο ταξίδια στο εξωτερικό (Το ένα εκ των δύο Τουρκία)
ΚΑΙ να κάνω και Μεταπτυχιακό στην Ασοεε τους τρεις τελευταίους μήνες της θητείας μου.

Εντός του στρατοπέδου, φρόντισα να αναμορφώσω μία καντίνα, να την κάνω κανονικότατη επιχείρηση όπου έβγαζα και λεφτά, κάνα 400άρι το μήνα -πέρασα ένορκη διοικητική έξεταση για αυτό, αλλά αθωώθηκα-
(Πριν κράξετε να πω ότι ΔΕΝ πουλούσα προϊόντα στα φαντάρια μόνο σε αξιωματικούς και μάλιστα στα λιγοστά φαντάρια τους χάριζα ΟΤΙ έπαιρναν)

Ο Στρατός ήταν ένα απίστευτο χαρτάκι υπερ-ατου για να κάνω αυτά που θέλω χωρίς να έχω το άγχος της εργασίας μου.
Ο Στρατός ήταν η μεγαλύτερη καυλάντα πουχω ζήσει ποτέ και οι δικοί μου να με φροντίζουν όσο δεν πήγαινε.
Μέσα σε όλα αυτά να πω ότι στον στρατό πήγαινα καθημερινά 7 το πρωί με 3 το μεσημέρι εκτός των τριών μηνών στη Σάμο και εκτός κάποιων λίγων ημερών που διανυκτέρευα εκεί.

Όλα στη ζωή είναι πως τα βλέπεις.
Ο στρατός μπορεί να γίνει κάτεργο, μπορεί να γίνει και ευκαιρία.
Το ίδιο κάθε μας στιγμή, ευχάριστη ή δυσάρεστη που ζούμε.

[Liakos]

Γαβριηλ οι αποψεις μας επι του θεματος ταυτιζονται κ ας μην εκανα θητεια που θυμιζει δημοσιουπαλληλικι, οπως την περιγραφεις κ ας εκατσα 3 μηνες στο κρεβατι με διαλυμενη περονη...

[SchumiMx5]

Και να ήταν κανά παλικάρι η γυναίκα του και να του έπινε το αίμα

πως το εννοείς ακριβώς το παλικάρι;








ετσι;

χαχαχχαχα

Οδηγικό στυλ Juha Kankkunen εννούσα...Αλλά και αυτό που έβαλες δεν σπανίζει στις μέρες μας

[dogits]

Σιγά μην είναι 1.050 κιλά...

ειναι σαμπα, ειναι ελαφρωμενο απο την ralliart και το ειχε και παρουσιαση στο power περσυ

[Reverant]

Στον στρατό λοιπόν, δεν έχει ΤΙΠΟΤΑ να ελπίζεις πέρα από το να τελειώσει η όλη διαδικασία όσο πιο γρήγορα και ανώδυνα γίνεται. Αν φτάσεις στο σημείο να αναπολείς τις μέρες που ήσουν φαντάρος, δηλαδή μια περίοδο της ζωής σου ήσουν νωθρός, δεν δημιουργούσες, δεν σκεπτόσουνα, δεν έκανες ΤΙΠΟΤΑ, τότε κάτι πάει ΠΟΛΥ στραβά στη ζωή σου.

Στον στρατό ΔΕΝ είχα άγχος για το τι μου ξημέρωνε.
Ναι ένιωθα νοθρός.

Για αυτό φρόντισα ΕΚΤΟΣ στρατοπέδου:

να διαβάσω του κόσμου τα βιβλία
να βγαίνω κάθε μέρα έξω και να γλεντώ
να γράψω μία ταινία μεγάλου μήκος και να την σκηνοθετήσω,
να ξαναξεκινήσω Αγγλικά και να πάρω ένα ακόμη πτυχίο,
να κάνω σούπερ διακοπές στην Ελλάδα,
να πάω δύο ταξίδια στο εξωτερικό (Το ένα εκ των δύο Τουρκία)
ΚΑΙ να κάνω και Μεταπτυχιακό στην Ασοεε τους τρεις τελευταίους μήνες της θητείας μου.

Εντός του στρατοπέδου, φρόντισα να αναμορφώσω μία καντίνα, να την κάνω κανονικότατη επιχείρηση όπου έβγαζα και λεφτά, κάνα 400άρι το μήνα -πέρασα ένορκη διοικητική έξεταση για αυτό, αλλά αθωώθηκα-
(Πριν κράξετε να πω ότι ΔΕΝ πουλούσα προϊόντα στα φαντάρια μόνο σε αξιωματικούς και μάλιστα στα λιγοστά φαντάρια τους χάριζα ΟΤΙ έπαιρναν)

Ο Στρατός ήταν ένα απίστευτο χαρτάκι υπερ-ατου για να κάνω αυτά που θέλω χωρίς να έχω το άγχος της εργασίας μου.
Ο Στρατός ήταν η μεγαλύτερη καυλάντα πουχω ζήσει ποτέ και οι δικοί μου να με φροντίζουν όσο δεν πήγαινε.
Μέσα σε όλα αυτά να πω ότι στον στρατό πήγαινα καθημερινά 7 το πρωί με 3 το μεσημέρι εκτός των τριών μηνών στη Σάμο και εκτός κάποιων λίγων ημερών που διανυκτέρευα εκεί.

Όλα στη ζωή είναι πως τα βλέπεις.
Ο στρατός μπορεί να γίνει κάτεργο, μπορεί να γίνει και ευκαιρία.
Το ίδιο κάθε μας στιγμή, ευχάριστη ή δυσάρεστη που ζούμε.

Κοίτα, εγώ πέρασα φίνα που θα έλεγε και ο Α.

25-1 κάτα μέσο όρο. Δηλαδή 25 μέσα, 1 έξω. Η σειρά πριν από εμάς είχε κάνει και 60-1.

Αυτό σημαίνει ότι επί 25 μέρες, βλέπεις συνεχώς τους ίδιους ηλίθιους τεμπέληδες κάθε μέρα (και φαντάρους και αξιωματικούς και υπαξιωματικούς κτλ), κοιμάσαι max 4-5 ώρες, και μάλιστα σπαστά, και δεν κάνεις τίποτα.

Και φυσικά δεν κάνεις τίποτα δημιουργικό, και επί της ουσίας (η αλήθεια είναι ότι όσο ήμουνα στη μονάδα, έφτιαξα ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα που μετά πήρε έγκριση και από το Πεντάγωνο, αλλά αυτό το έκανα για να έχω άδεια να έχω laptop και να το χρησιμοποιώ όποτε θέλω. Το μοναδικό πράγμα που με κράτησε από το να αμολήσω όλα τα αβολίδωτα στον Δίκα).

Τώρα τα θυμάμαι και γελάω μεν, αλλά σε αντίθεση με τους "συναδέλφους", θυμάμαι και όλα τα σκηνικά που με χάλασαν απίστευτα, και για αυτό λέω ότι αν θες να ξαναπάς έχεις πρόβλημα.

Ήσουνα ΔΕΑ και πήγαινες 7-3;

[dimsabas]

Λοιπόν, το έψαξα λίγο το θέμα. Το EVO 7 ζύγιζε από 1.400 ως 1.450 κιλά, ανάλογα με την έκδοση και τον εξοπλισμό.
Ο τύπος έχει το RS, που σημαίνει λιγότερος εξοπλισμός για μικρότερο βάρος, το οποίο είναι 1.320 κιλά.
Τώρα, αν θέλει να μας πείσει ότι από την ήδη ελαφρωμένη έκδοση έχει πέσει άλλα 270 κιλά (κι αυτό χωρίς έντονες επεμβάσεις, δηλαδή να πετάξει τα εργοστασιακά ανακλινόμενα καθίσματα, την κονσόλα, τις ταπετσαρίες, τα πίσω καθίσματα, να αντικαταστήσει τα τζάμια με πλαστικά, που και πάλι δε θα αρκούσαν για τόσα πολλά κιλά, θα έπρεπε να το πήξει στο ανθρακόνημα) δε σημαίνει πως θα τον πιστέψουμε κιόλας.
Έψαξα το συγκεκριμένο άρθρο του περιοδικού στο διαδίκτυο, αλλά δεν το βρήκα. Αντιθέτως, βρήκα ένα 8άρι, που έχει φάει πολύ ξύλο για να πέσει στα 1.080. Δείτε την τελευταία φωτογραφία εδώ και θα καταλάβετε.

[gabi_haros]

Ήσουνα ΔΕΑ και πήγαινες 7-3;

Στην ΣΠΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ και πήγαινε δημασιουπαλληλίκη.
Στο Καβούρι ήμουν 3-1
Ναι μάλλον έχεις δίκιο διότι αν έπαιζα 25 - 1 θα είχα ζητήσει να βγάλω τρελόχαρτο.

[HOUZIK]

.. Και το νέο ανερχόμενο προϊόν (στην Ελλάδα, γιατί στην Αμερική χρησιμοποιείται παντού) είναι το duct tape.. Βρήκα και παρδαλά καρούλια, γιατί μέχρι τώρα έπαιρνα γκρι ή μαύρα..

τσεκαρε και αυτο

[option-D]

Αφού γράφω "παρδαλά", σημαίνει πως το έχω δει κι αυτό..
Έχω πάρει άλλο όμως.. Έκπληξη!






Πόσο χαμηλά θα πέσει αυτό το αμάξι μου πια....; 

[HOUZIK]

ημουν σιγουρος οτι το χες δει...