Αρχικα ετοιμαζα σεντονι, αυτο ειναι κειμενο μετα απο περικοπες !!! Δεν ξερω αν λεω κατι λαθος, σιγουρα δεν εχω αποψη απο δυνατα αμαξια πανω απο 15+ χρονων, ποσοι ομως εχουν ? Δεχομαι εναλλακτικες απαντησεις αρκει να ειναι τεκμηριωμενες η εστω να εχουν καποια λογικη βαση.
Παντως σεβομενος την αποψη καποιων παλιοτερων οδηγων εχω ακουσει πολλες φορες να λενε για αμαξια που ειχαν στο παρελθον και ναι μεν τους λειπουν πραγματα απο τα τοτε "καλα" αυτοκινητα τους, επι της ουσιας ομως αναγνωριζουν οτι πλεον εχουν συνολικα καλυτερα αυτοκινητα. Ισως ενα αμαξι 10-15 χρονων να μην ειναι ξεπερασμενο αν στην εποχη του "εσπερνε" αλλα ενα αμαξι 20+ χρονων οσο και να αξιζε τοτε, τωρα απλα περιμενει την παροδο του χρονου για να βγαλει πινακιδες ΦΙΛΠΑ, και δεν το λεω σαν αρνητικο αυτο, το αντιθετο μαλιστα...
Αρχικα ετοιμαζα σεντονι, αυτο ειναι κειμενο μετα απο περικοπες !!! Δεν ξερω αν λεω κατι λαθος, σιγουρα δεν εχω αποψη απο δυνατα αμαξια πανω απο 15+ χρονων, ποσοι ομως εχουν ? Δεχομαι εναλλακτικες απαντησεις αρκει να ειναι τεκμηριωμενες η εστω να εχουν καποια λογικη βαση.
Παντως σεβομενος την αποψη καποιων παλιοτερων οδηγων εχω ακουσει πολλες φορες να λενε για αμαξια που ειχαν στο παρελθον και ναι μεν τους λειπουν πραγματα απο τα τοτε "καλα" αυτοκινητα τους, επι της ουσιας ομως αναγνωριζουν οτι πλεον εχουν συνολικα καλυτερα αυτοκινητα. Ισως ενα αμαξι 10-15 χρονων να μην ειναι ξεπερασμενο αν στην εποχη του "εσπερνε" αλλα ενα αμαξι 20+ χρονων οσο και να αξιζε τοτε, τωρα απλα περιμενει την παροδο του χρονου για να βγαλει πινακιδες ΦΙΛΠΑ, και δεν το λεω σαν αρνητικο αυτο, το αντιθετο μαλιστα...
Γουστάρω σεντόνια, γουστάρω αντιπαραθέσεις και διαλόγους!
Ας γράψω λοιπόν και εγω την εντύπωση μου που έχω οδηγήσει πολλά, (όχι ΠΑΡΑ πολλά, όπως ο Αχιλλέας) από τα καινούρια και λίγα και καλά παλιά.
Σίγουρα τα καινούρια είναι ΠΙΟ γρήγορα, πιο ελέγξιμα και πιο βελτιωμένα και ασφαλη από τα παλιά.
Αλλά... υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ.
Θα σου πω μία ιστορία...
Όταν η abarth έβγαλε μία γρήγορη για τότε και σπορ έκδοση για το 500άρακι το έκανε με πάθος.
Αυτό το πάθος την οδήγησε στο να μην έχει υπολογίσει σωστά τον κινητήρα της και να αναγκαστεί για λόγους ασφάλειας και ΜΗ υπερθέρμανσης του να έχει σε αυτές τις εκδόσεις ανοικτό το πορτ-παγκάζ (σημείο που βρισκόταν ο κινητήρας) ώστε να μπαίνει αέρας και να ψύχει.
Όταν η ίδια εταιρεία εξέλιξε ένα άλλο μοντέλο της Ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας το έκανε με τόσο οδηγοκεντρικό χαρακτήρα και σκληροτράχυλο, ώστε τα μπροστινά καθίσματα που επέλεξε να βάλει τύπου μπάκετ (για τα τότε δεδομένα) να μην μπορούν να έχουν πλήρη ανάκληση!! Αποτέλεσμα? Σε ένα τρίθυρο αμάξι ήταν αδύνατο στους πίσω επιβάτες να μπουν στο αμάξι παρα μόνο εάν έσπρωχναν πρώτα το κάθισμα μπροστά.
Λάθη θα μου πεις και αμέλειες.
Τι θέλω να αποδείξω θα μου πεις.
Ακόμη ένα συν της σημερινής εποχής θα μου πεις, αφού σήμερα οι αυτοκινητοβιομηχανίες είναι πιο προσεκτικές μαθαίνουν από τα λάθη του παρελθόντος και έχουν 360μοίρες στον τρόπο της σκέψης τους .
...
ΟΔΗΓΟΚΕΝΤΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΙΨΗ MARKETING ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΕΓΩ.
Oι τότε αυτοκινητοβιομηχανίες δεν υστερούσαν σε τίποτα από τις υπόλοιπες βιομηχανίες της εποχής.
Και σε τίποτα δεν διέφεραν από εκείνες και από τις άλλου είδους επιχειρήσεις τις εποχής.
Τι θέλω να πω;
Ότι τότε δεν είχε ανακαλυφθεί το μάρκετινγ.
Δεν γινόντουσαν έρευνες για να βρουν τι θέλει ο μέσος καταναλωτής.
Άρα? Δεν έφτιαχναν αυτοκίνητα που θα έβλεπαν μόνο ως κέρδος και εμπορικότητα.
Άρα? Δεν έψαχναν να κατασκευάσουν ένα αμάξι για τον μέσο καταναλωτή.
Ο μέσος άνθρωπος ξέρεις πως είναι;
Σύμφωνα με στατιστικές ο μέσος άνθρωπος είναι
1.82
40% Κινέζος, 40% Αφρικανός, 19% Αρειανός και 1% Εσκιμώος.
Έχει 3,2 παιδιά
κτλ κτλ κτλ
Ο Μέσος άνθρωπος όπως καταλαβαίνεις ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Έτσι λοιπόν και ο Μέσος Καταναλωτής ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Έτσι λοιπόν και ο Μέσος υποψήφιος Αγοραστής αυτοκινήτου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Βρίσκουν όμως προς χάρην του κέρδους πως ο μέσος Μέσος υποψήφιος Αγοραστής αυτοκινήτου θέλει:
20% ασφάλεια και 47 αερόσακους
30% να πηγαίνει για ψώνια
10% να είναι μουράτο
10% να πατήσει χώμα
29% να άνεση
και μάντεψε;
1% θέλει αληθινές σπορ κατασκευές.
Τα νούμερα είναι προφανώς τυχαία αλλά λόγω δουλειάς τα έχω αν θες να στα δείξω και δεν διαφέρουν και πολύ.
Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι πάλι λόγω κόστους δεν θα κατασκευάσουν 6 διαφορετικά αμάξια ένα για κάθε μία από τις ανάγκες του μέσου καταναλώτη αλλά 2 ΕΜΠΟΡΙΚΑ.
Τι θα πει εμπορικά; Ότι με παραχωρήσεις θα τα θέλουν και οι ΜΕΝ και οι ΔΕΝ και οι ΤΡΕΝ. Ότι δηλαδή θα καλύπτουν ταυτόχρονα πολλές διαφορετικές ανάγκες.
Ένα αμάξι θα έχει ΚΑΙ Ασφάλεια ΚΑΙ θαναι Μουράτο ΚΑΙ θα είναι σπορ.
Τι σημαίνει αυτό για τους υποψήφιους οδηγούς;
Ότι δεν θα τους ικανοποιεί ΠΛΗΡΩΣ αλλά θαναι τόσο ευχαριστημένοι με τον χαρακτήρα του, ώστε να το αγοράσουν.
Όμως; Ποιο είναι το αποτέλεσμα;
Ότι τα αμάξια αυτά είναι ολοένα και πιο "μπασταρδεμένα" προσπαθώντας να καλύψουν τις ανάγκες των καταναλωτών που ολοένα και πληθαίνουν.
Π.χ πριν ανακαλυφθεί το σιντί ποιος έβαζε σαν ανάγκη για ένα υποψήφιο αμάξι του ότι θα πρέπει να έχει 18 ηχεία και ενισχυτή;
Αυτα τα 18 ηχεία όμως υπάρχουν σε ΟΛΕΣ τις σπορ εκδόσεις των ακριβών αυτοκινήτων.
Αυτά τα ηχεία όμως θα σου πει και ο Δάσκαλος ότι είναι βάρος; Βάρος; Άρα έλειψη αίσθησης στην σπορ οδήγηση.
Θα μου πεις σίγα θα αυξήσω την ιπποδύναμη με την σύγχρονη τεχνολογία και θα εξαλειφθέι η διαφορά στην ιπποδύναμη και άρα την σπορ αίσθηση.
Αν βγάλουμε έξω ότι η σπορ αίσθηση δεν είναι μόνο τα άλογα και πούμε ότι σπορ = ιπποδύναμη...
Θα έρθει ένας τρίτος καταναλωτής και θα σου πει θέλω και χαμηλή κατανάλωση και εσύ θα το κάνεις.
Και παέι πάλι και η πολύ σπορ αίσθηση περίπατο...
Και πάει λέγοντας...
Παλαιότερα χωρίς το μάρκετινγκ ερχόταν ένας τρελός πεφωτισμένος ιδιοκτήτης Ιάπωνας ή Ιταλός και έλεγε θέλω το πιο όμορφο αμάξι του κόσμου και έφτιαχνε ένα αμάξι με μηδεν άνεση γιατί δεν τον ένοιαζε ο μέσος καταναλωτής αλλά εκείνος ο καταναλωτής που είχε στο μυαλό του, ΕΜΠΕΙΡΙΚΑ.
Ήταν πιο ρομαντικές οι εποχές τότε και περισσότερο λειτουργούσαν με το συναίσθημα παρά με τη λογική κόστους όπως σήμερα.
Αυτά.
Περιμένω το σεντόνι σου με ανυπομονοσία για να παίξουμε μαλξιλαροπόλεμο...