Μπράβο ρε Α., πολύ ωραίο κείμενο!

Μήπως να επικεντρωνόσουν στα αυτοκινητιστικά, που γνωρίζεις καλύτερα και που απευθύνονται σε ευρύτερο κοινό και να άφηνες τις μουφοϊστορίες (τύποι που διαλύουν στάσεις και μετά τρώνε μπιφτέκια, πιτσιρίκια που κλαδεύουν εν ώρα εξέτασης διπλώματος οδήγησης...) που δεν τις πιστεύεις ούτε εσύ ο ίδιος; 
Όπως γράφω στο ακριβώς από πάνω ποστ, από το κείμενο αυτό και έπειτα, αυτό κάνω.
Αλλά αφού θέλεις δημόσια να το συζητήσουμε με όρους τύπου "μουφοιστορίες", πάμε:
Tεύχος 149: Αληθινή ιστορία, αν δεν αναγνώρισες την ΑΕ86 μου.
Τεύχος 150: Αληθινή ιστορία, συμμαθητής μου.
Τευχος 151: Aληθινή ιστορία, του επί 17 χρόνια κολλητού μου Κ.Μ.
Τεύχος 152: Συρραφή αληθινών περιστατικών από διαφορετικά γνωστά μου άτομα.
Τεύχος 153: Αληθινή ιστορία, αδελφός φίλου μου (του τύπου από την πρώτη ιστορία).
Τεύχος 154: Aληθινή ιστορία, η πρώτη μέρα που πήρα την ΑΕ86 και κάναμε το Drive Marathon με το Yaris...
Τευχος 155: Kατά το ήμιση αληθινή ιστορία, οι εξετάσεις μου για το δίπλωμα. Αληθινή ως το βρίσιμο με την εξατάστρια, φανταστική μετά.
Τευχος 156: Αληθινή ιστορία, με Brera, καλοκαίρι του 2007, διαδρομή Γαύριο-Κόρθι στην Άνδρο.
Τεύχος 157: Άληθινή ιστορία, το ατύχημα που είχα με την ΑΕ86 και το πως τελικά την πούλησα. Άπλά το άλλαξα με Ε30...
Επειδή έχεις κι εσύ γράψει πάντως στη ζωή σου, φαντάζομαι ότι καταλαβαίνεις, πως το θέμα δεν είναι τι γράφεις, αλλά πως το γράφεις,
τι περιγραφές κάνεις και πως μπορείς να μετατρέψεις μια απλή ιστορία σε ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα.
Ας κριθώ λοιπόν γι αυτό και όχι αυθαίρετα για το αν πιστεύεις τα περιγραφόμενα γεγονότα ή όχι.
