Ειναι αρκετα μεγαλο αλλα πιστεψτε με αξιζει να το διαβασετε... 
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΝΤΡΑΣ - ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΟΝΤΡΑΚΙΑ
(Πηγή
www.bmwfans.gr )
(Συγγραφέας: Snoopy [δεν γνωριζω το ονομά του :S] )
Legal Disclaimer - Τα πρόσωπα που περιγράφονται καθώς και οι καταστάσεις, είναι φανταστικές και δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα- Kids do not try this at home - streetracing is a crime - το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία, τη γονιμότητα και το σπέρμα.
οπότε πάμε.
The Beginning… (part 1)
Ιστορική Αναδρομή
Η πρώτη κόντρα καταγράφηκε στην Αρχαία Ελλάδα (όπως τα πάντα άλλωστε) μεταξύ του Αναξίμανδρου του Θηβαίου και του Αριστομένη του Αθηναίου.
Το έπος που την περιέγραφε είχε ονομαστεί ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ, καθώς ο Αναξίμανδρος είχε ρίξει εφτά καρότσες στον Αριστομένη, αλλά με την πάροδο των αιώνων παραφράστηκε και κατάντησε να θεωρείται τραγωδία του Αισχύλου, ο οποίος είναι ένας απλός αντιγραφέας που με λίγη σάλτσα ουσιαστικά κατέστρεψε ένα σημαντικό πόνημα.
Η ιστορία είχε ώς εξης.
Ο Αναξίμανδρος είχε μόλις τελειώσει με την μετατροπή της άμαξάς του βάζοντας της μεγαλύτερες ρόδες για τελικές και παράλληλα είχε σφηνώσει στον κώλο του αλόγου του ένα καρότο βουτηγμένο στο αλάτι.
Με τον τρόπο αυτό που είναι η πρώτη μέθοδος μεθανόλης, είχε κερδίσει 1 στάδιο την ώρα τελικής καθώς και 5 δόλιχους όταν φόραγε σλικ πέταλα.
Είχε γυαλίσει λοιπόν την άμαξα με μιά κεραμική κότα (αγορασμένη απο τον κεραμεικό με αντικαταβολή απο την Φειδιππίδης Κούριερς) και την είχε αράξει στην πλατεία της Θήβας.
Ε, τότε πέρασε απο εκεί ο Αριστομένης που είχε πάει στη Θήβα για να μετρήσει τελικές, έχοντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας το ΚΥΤΙΟΝ Β (πρόγονος του σημερινού Vbox) το οποίο είχε σχεδιάσει ο Πυθαγόρας λίγο πριν φτιάξει το μηχανισμό των Αντικυθύρων.
Κατα τις μετρήσεις λοιπόν είδε πως σημαντική βελτίωση του προσέφερε ένα αεροδυναμικό βοήθημα απο την Δαίδαλος Αγωνιστική (daedalus racing ήταν ό τίτλος εξαγωγής στις άλλες βαρβαρικές χώρες) όπου με τη βοήθεια ενός ανεμοθώρακα απο κερί μπορούσε να επιτύχει καλύτερη πρόσφυση στις ψηλές ταχύτητες.
Παρακάροντας ο Αριστομένης το άρμα του, παρατήρησε το τούμπανο του Αναξίμανδου και ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος.
- Ωραίο το άρμα σας φίλτρατε. Κρόταλον (τούμπανο) θα έλεγα...
- Και το δικό σου Ω ξένε, είναι ιδιαιτέρου κάλους. Μήτηρ? Μήτηρ (μαμά?)
- Ω ναί Μήτηρ, εκτός της μετατροπής του Δαιδάλου δια καλύτερην εφαρμογήν επι του οδοτάπητος
- Θα σας ενδιέφερε Ω ξένε, μια σύγκρισις των εις την ευθείαν της Θήβας;
- Βεβαίως, θα τα πάμε ρολαριστώς εις τον τρίτον χλιμίντρισμα;
- Εκ στάσεως εάν δεν σας ενοχλεί.
- Εκ στάσεως λοιπόν.
Οι τοπικοί βλέποντας την κατάσταση, έτρεξαν στο Μαντείο των Δελφών για να πάρουν ένα χρησμό ώστε να προβλέψουν το αποτέλεσμα και να στοιχηματίσουν, αφήνοντας τους πεσσούς στα τραπέζια.
Οι δύο αντίπαλοι εγκατέλειψαν τον χώρο, ώστε να κάνουν τις απαραίτητες σπονδές και να προετοιμαστούν για τον αγώνα τους.
Τότε ήταν που καταγράφηκε και ο πιό σημαντικός χρησμός απο το μαντείο.
Η αντιπροσωπεία που είχε πάει για τον χρησμό μάλιστα γύρισε με μια μαρμάρινη πλάκα η οποία έγραφε:
ΕΣΘ' ΗΜΑΡ ΟΤΕ ΚΟΝΤΡΑ ΠΑΛΙΝ ΕΛΕΥΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣΑΕΙ ΕΣΤΑΙ
τότε κανείς δεν είχε καταλάβει τι σημαίνει αυτό και νόμισαν πως είναι οι γνωστές αρλούμπες της μαστούρως της πυθίας, αλλά σήμερα όλοι ξέρουμε πως προέβλεψε την παλλιγέννεση της κόντρας στην σημερινή εποχή.
Οι δύο λοιπόν αντίπαλοι είχαν στηθεί στη μεγάλη ευθεία της Θήβας, τα άλογα τους ρουθούνιζαν και κλωτσούσαν, τα άρματά τους έλαμπαν στον ήλιο και οι παρευρισκόμενοι είχαν πάρει θέσεις στην ευθεία για να παρακολουθήσουν το θέαμα.
Μάλιστα είχε προσέλθει και ο Καλλικράτης, η πιό γρήγορη σμίλη της εποχής με μιά μεγάλη πλάκα μάρμαρο για να καταγράψει (σαν βιντεοσκόπηση ας πούμε) το άνοιγμα.
Επίσης είχαν βάλει και τσιλιαδόρους μη τυχόν και περάσει κανας Παιδονόμος ή κάποιος Έφορος και δώσει ποινές στους αγωνιζόμενους.
Οι δύο αντίπαλοι κοιτάχτηκαν στα μάτια και στο τρίτο χλιμίντρισμα τα άλογα ξεχύθηκαν στον αμαξωτό.
Στην αρχή ο Αριστομένης έκανε διαφορά μιας ουράς και μισού ποδιού στον Αναξίμανδρο, αλλά μόλις ο Αναξίμανδρος "πάτησε καρότα" στον πισινό του αλόγου του, η διαφορά γύρισε υπέρ του και μέσα σε μιά χλαπαταγή και έναν ορυμαγδό απο σκόνη τερμάτισε με τη γνωστή διαφορά επτά καρότσες που για τα χρόνια εκείνα ήταν τεράστια.
Μετά την κόντρα ο Αριστομένης φέρεται να δήλωσε πως είχε πρόβλημα στο καπίστρι και πως πατινάριζε το πίσω δεξί πέταλο, αλλά επαναληπτική δεν έγινε.
Ετσι λοιπόν φτάνουμε στην επόμενη διάσημη κόντρα που είναι μεταξύ ενός Ελληνα και ενός Πέρση.
Που θα αναλύσουμε στο επόμενο επεισόδιο...
Part 2 (The turbo)
Μιλτιάδης Vs Δαρείος ρολλ απο πρώτες ΑΤΜ VS ΤURBO
O Δαρείος ήταν ανέκαθεν ενας κακομαθημένος νέος. Πλούσιος απο τα γεννοφάσκια του με έναν μπαμπά Βασιλιά ο οποίος του αγόραζε ότι ήθελε και του έκανε όλα τα χατήρια.
Ετσι λοιπόν στα 18α γεννέθλιά του απέκτησε μια άμαξα τετράτροχη με φουλ έξτρα φτιαγμένη απο τοπικούς τεχνίτες έχοντας κατα παραγγελία individual όλα τα έξτρα της επόχης.
Ειδικό ανακλινόμενο σκίαστρο που είχε σχεδιάσει ο Αρτίδης ο Κάμβριος (και απο εκεί βγήκε η λέξη cabrio) ειδικό κάθισμα τύπου Κοιτίδας (και απο εκεί παραφρασμένο βγαίνει το Buckοιτίδα - Bucket) ΓΠΣ (γεωγραφικό προσδιορισμό στίγματος) φτιαγμένο απο τον Ευκλείδη με αναβαθμίσεις ανάλογα με τους επεκτατικούς πολέμους του πατέρα του (νέες χώρες και POI για παλλακίδες) καθώς επίσης και δύναμη πενήντα ίππων γιατί τόσο βαρύ που ήταν ήθελε πενήντα άλογα να το σύρουν.
Σύντομα παρατήρησε πως το άρμα σερνόταν, ειδικά μετά απο την επιχρύσωση που του εκανε, οπότε ζήτησε απο τους σοφούς της εποχής να του αυξήσουν τη δύναμη διατηρώντας όμως το βάρος της χλιδής.
Τότε ένας αστρολογος απο τις Ινδίες (που ακόμα δεν είχαν ανακαλυφθεί ολόκληερες) ονόματι Vishnu o Τυρβώδης σκέφτηκε πως μπορεί να αναβαθμίσει την αναπνοή των αλόγων έτσι ώστε να μη λαχανιάζουν στις ψηλές ταχύτητες και σχεδίασε ένα σύστημα αναπνευστικής υποστήριξης δίνοντάς του το όνομά του (Turbo).
Το σύστημα ήταν ιδιαίτερα σύνθετο καθώς αποτελούνταν απο δύο πυθάρια με νερό τοποθετημένα στο πίσω μέρος του άρματος, το οποίο νερό με μια μέθοδο σωληνώσεως έφτανε στα στόματα των αλόγων για να τα δροσίζει όταν χρειάζονταν να πιούν χωρίς να σταματήσουν.
Επίσης για καλύτερη αναπνοή τους είχε τοποθετήσει και ένα σύστημα με τροχαλίες όπου έπαιρναν κίνηση απο τις ρόδες και πενήντα φυσερά έριχαν αέρα στο στόμα των αλόγων που κάλπαζαν πετυχαίνοντας έτσι καλύερη αναπνοή.
Ο Δαρείος ήταν πολύ περήφανος για το άρμα του, τόσο πολύ που ξεκίνησε για την Ελλάδα στέλνοντας αγγελιαφόρο στον πιό διάσημο Ελληνα κοντράκια τον Μιλτιάδη.
(το πρόβλημα όμως είναι πως ήταν τόσο γρήγορος, ώστε ερχόμενος προσπέρασε τον αγγελιοφόρο του και έτσι έφτασε στον Μαραθώνα χωρίς ανακοίνωση της κόντρας στο διάσημο τότε επικοινωνιακό εργαλείο ΩΩΩ. Δραγστερ.ΕΛ
O Μιλτιάδης μόλις έμαθε πως ο Δαρείος έχει έρθει στην Ελλαδα και περιμένει στην ευθεία του Μαραθώνα, ετοίμασε το δικό του άρμα το οποίο είχε όμως εντελώς διαφορετική φιλοσοφία.
Ηταν πανάλαφρο, φτιαγμένο απο ξύλο Οξυάς με μόνο τα απαραίτητα επάνω και στα άλογά του είχε κάνει μια μετατροπή εντελώς ατμοσφαιρική βάζοντάς τους κεραμικούς σωλήνες στα ρουθούνια για να μεγαλώσουν και να αναπνέουν καλύτερα.
Επίσης είχε δημιουργήσει και ένα σύστημα σαν κλείστρο το οποίο έμοιαζε με τα φτερά της πεταλούδας, με το οποίο μπορούσε να ανοίξει ελεύθερα τους σωλήνες για τον μέγιστο αερισμό.
Αυτό είναι και το πρώτο πολυπετάλουδο.
Οι δυό τους λοιπόν συναντήθηκαν στον Μαραθώνα και εκεί ο Δαρείος ζήτησε να ανοίξουν από ρολλ γιατί τα δικά του άλογα σπινιάριζαν μέχρι να τραβήξουν το βάρος.
Ο Μιλτιάδης δέχηκε και τσίτωσε τις πεταλούδες του ρίχνοντας που και πού καμμιά καμουτσικιά στον αέρα για πιό πολύ ταχύτητα.
Το αποτέλεσμα της πρώτης αυτής κόντρας ήταν να νικήσει ο ελαφρύς Μιλιτάδης, αλλά την επόμενη χρονιά ο Δαρείος ελάφρωσε το άρμα του και νίκησε αυτός, ύστερα ο Δαρείος πούλησε το αμάξι στο Ξέρξη και ο Μιλτιάδης πήγε φαντάρος, οπότε το δικό του το πήρε ο Θεμιστοκλής και αυτή η ιστορία πήγε κορδόνι για 40 χρόνια ώσπου ο Έλληνας μηχανικός του Λεωνίδα απο την Efialtis Racing έβαλε νοθευμένο σανό στα άλογα με αποτέλεσμα την πτώση της άμαξας στις ψηλές και να χάσει την τελευταία κόντρα.
Το άρμα του Δαρείου τελικά, χρέπι εντελώς έμεινε στην περιοχή της Μυκάλης, όπου και το παράτησε ο τελευταίος οδηγός του, κλείνοντας έτσι μια περίοδο άγριας κόντρας όπου μια κέρδιζε ο ένας και μιά ο άλλος.
Το θέμα είναι πως για εκείνη την κόντρα, οι Πέρσες πιστεύουν πως έχουν κερδίσει αυτοί, ενώ οι Ελληνες πως είχαν το πλεονέκτημα σε όλες τις αναμετρήσεις.
Η ιστορία απέδειξε, πως δεν κέρδισε κανένας, καθώς όσο αυτοί πάταγαν ο ένας με τον άλλο μια νέα κοντροδύναμη αναπτύχθηκε και απείλεισε και τις δύο σχολές.
Μιλάμε για την Ρωμαϊκή Σχολή όπου με το νέο της άρμα με δύο άλογα εμπρός να τραβάνε αναμετρήθηκε με την σχολή των Ούνων με το ιδιόμορφο άρμα της με δύο άλογα πίσω απο την άμαξα να σπρώχουν.
Η συνέχεια στο επόμενο...
H εποχή της PAX KONTRANA
Μετά απο τις Περσικές κοντρες επικράτησε ηρεμία για αρκετά χρόνια και το άθλημα είχε ξεχαστεί σχεδόν, εκτός απο κάποιες περιστασιακές αναλαμπές με διάφορα ανοίγματα μεταξύ τους, ανάξια λόγου όμως.
Ετσι σιγά-σιγά η λέξη Κόντρα μπήκε στο ντουλάπι της ιστορίας μέχρι που ένας νεαρός Ρωμαίος ονόματι Ιούλιος Καίσαρας ξεσκόνισε μια παλιά κόπια του ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ στην αρχική του μορφή και κόλλησε το μικρόβιο.
Ο Ιούλιος Καίσαρας, γιός του Ιούνιου Καίσαρα και εγγονός του Μαϊου Καίσαρα, ήταν ένας πολύ φιλόδοξος νέος.
Αμέσως κατάλαβε πως το άθλημα αυτό θα του έδινε την απαραίτητη δόση αδρεναλίνης που ήθελε, τραβώντας τον απο την καθημερινή βαρεμάρα της Ρωμαϊκής μπουρζουαζίας.
Ο Ιούλιος και ο φίλος του ο Βρούτος λοιπόν, ( ο οποίος αρχικά είχε μαθητεύσει στην ελλάδα σε κόντρες στην Βούτα και λεγόνταν Βούτος, αλλα το παράφρασαν οι Ρωμαίοι σε Βρούτος) ξεκίνησαν να φτιάξουν την ιδανική άμαξα για κόντρες, μελετώντας όλες τις παλιές τεχνικές.
Εφτιαξαν λοιπόν μια ελαφριά άμαξα (γιατί έτσι δείχνει η ιστορία πως ήταν οι καλές άμαξες) αποφάσισαν να βάλουν να την τραβάνε δώδεκα άλογα με το σύστημα των αρχαίων ελλήνων με τις πεταλούδες (το περσικό ήταν μεγάλο και βαρύ) και τελος αποφάσισαν να την κάνουν αεροδυναμική κατά τα πρότυπα του Daedalus Racning της πρώτης κόντρας για να έχει καλύτερη επαφή με το οδόστρωμα.
Ο Βρούτος είχε τις μικρές αντιρρήσεις του σχετικα με το χρώμα, τα αλογα, την αεροδυναμική και το βάρος αλλά ο Ιούλιος είπε τότε το θρυλικό "alea jacta est" χτυπώντας τον Βρούτο στο κεφάλι με έναν τσιμεντόλιθο και έτσι έληξε το θέμα.
Τσαντισμένος ο Βρούτος ένα βράδυ απο την πίκρα του, βούτηξε τα σχέδια της άμαξας και την έκανε απο την Ρώμη.
Ο Ιούλιος τον πήρε όμως χαμπάρι και τον κυνήγησε με αποτέλεσμα ο Βρούτος να αναγκαστεί να περάσει τον ποταμό Τίβερη κολυμπώντας για να την γλυτώσει.
Ο Ιούλιος τελικά τον έχασε και ο Βρουτος βγήκε απο το ποτάμι μούσκεμα.
το πρόβλημα όμως ήταν πως ενδιάμεσα, είχε ανακαλυφθεί ο πάπυρος και τα σχέδια ήταν απο αυτό το υλικό.
Αν ήταν απο μάρμαρο δεν θα υπήρχε πρόβλημα, αλλά ο πάπυρος είχε χαλάσει με το νερό του ποταμιού και σκίστηκε.
Οχι μόνο σκίστηκε, αλλά και μουτζουρώθηκε απο το μελάνι.
Οπως - όπως ο Βρούτος τα κόλλησε μεταξύ τους με λίγο σελοτέηπουμ (μια λωρίδα ενος Ρωμαϊκού υλικού που χρησίμευε για να κολλάνε σκισμένους πάπυρους) και έφυγε για την γή των Ούνων.
Εκεί αφού πήδηξε δυό τρεις δωδεκάδες Ούνες των οποίων και ξέσκισε την Ουνάρα παρολο που είχαν τριχωτά πόδια και θαμνώδεις μασχάλες, του τελειώσαν τα λεφτά και αναγκάστηκε να πουλήσει τα σχέδια της άμαξας με αντάλλαγμα πέντε καφάσια Μπύρουμ (ένα ξανθό αλκοολούχο ποτό της περιοχής).
Τα σχέδια αγόρασε ένας ανερχόμενος μηχανικός της εποχής ο Πόρσιος, ο οποίος ξεκίνησε την εφαρμογή τους.
Ετσι άλλα αντι άλλων όμως όπως τα είχε κολλήσει ο Βρούτος τα σχέδια ήταν μούτι, με αποτέλεσμα απο τα δώδεκα άλογα να έχουν μείνει τα έξι, και αυτά τοποθετημένα πλάγια και κατα λάθος κολλημένα στο πίσω μερος της άμαξας αφού όταν σκίστηκε ο πάπυρος ο Βρούτος τα κόλλησε ότι νάναι.
Στην πρώτη δοκιμή της άμαξας, ο Πόρσιος έπαθε πλάκα.
Τα άλογα δεν προχώραγαν ή άμαξα ήταν σαν βατραχι με πλατυποδία και επίσης δεν μπορούσε να καταλάβει τι σχέση είχε το φτερό πάπιας (ducktail) που ειχε στο πίσω μέρος.
Βλέπετε ο Βρούτος πάνω στη βιασύνη του είχε τυλίξει μαζί και την πένα απο φτερό πάπιας που ο Ιουλιος έφτιαχνε τα σχέδια.
Επιμονος όμως όπως ήταν ο Πόρσιος, σκέφτηκε πως έτσι είναι τα σχέδια άρα πρέπει να προσαρμόσει τις τεχνολογίες του ανάλογα.
Εκπαίδευσε τα έξι αντικρυστά άλογα λοιπόν να περπατάνε σε κρόουλ, τα προσάρμοσε στο πίσω μέρος και έβαλε και το φτερό πάπιας στην απόληξη της άμαξας.
Οι πρώτες δοκιμές που έκανε ήταν θετικές και μια και δυό βρήκε το Βρούτο και τον πήρε μαζί του για να του δείξει τον δρόμο για τη Ρώμη.
Μόλις έφτασαν στην πλατεία της Φοντάνα Ντι Τρέβι - που ο Ιούλιος είχε παρκάρει την άμαξά του και έκανε καμάκι σε μια ντόπια λέγοντάς της mama mia que bella vyzariola!- πάρκαραν και του Ιούλιου του πετάχτηκαν τα μάτια έξω...
Τότε είπε το διάσημο Et tu, Brute? (και εσύ τέκνον βρούτε?)
Ο Πόρσιος πλησίασε τον Ιούλιου και του είπε
Gkontren to paliamaxen zou me tin gatabliktikin mixanin mou?
Ο Ιούλιος απάντησε αφ υψηλού
Veni, Vidi, Vici
και στήθηκαν στην Αππία Οδό για τα περεταίρω.
Η κόντρα είχε κανονιστεί αντρική και γνήσια, απο στάση και χωρίς χλιμιντρίσματα.
Θα ξεκίναγαν όταν η Κλαύδια (μια τρομερή θεογκόμενα της εποχής) θα πέταγε στο χώμα το πάνω μέρος της χλαμύδας της.
Η κλαύδια σήκωσε το χέρι άφησε να πέσει η χλαμύδα και ο Ιούλιος μόλις είδε το στήθος της παράτησε την άμαξα και της την έπεσε λέγοντας
Cara, que Bella, ela sto palati mou na se kano vassilisa, κάτι που έγινε επίσης και άφησαν την άμαξα στο δρόμο και πέρασαν τη νύχτα αυτή - και τις υπόλοιπες- πίνοντας κρασί Κιάντι, τρώγωντας μακαρόνια και ακούγοντας μαντολίνα.
Ο Πόρσιος, σαν γνήσιος τεχνοκράτης που ήταν δεν ασχολήθηκε με την Κλαύδια, αλλά μαστίγωσε τα άλογα του τα οποία σε ένα τέλειο κρόουλ έσπρωξαν την άμαξα μπροστά και συνέχισαν να σπρώχνουν μέχρι που σταμάτησαν χιλιάδες μέτρα μακρύτερα επειδή δίψασαν.
Ο Πόρσιος τότε έπιασε πάλι δουλειά κρατώντας το αρχικό σχέδιο της άμαξας, αλλά σχεδιάζοντας έναν νέο τυπου αλόγου, που θα είναι αερόψυκτο και δεν θα χρειάζεται νερό, κάτι που του πήρε χρόνο αλλά το κατάφερε.
Ο μόνος κερδισμένος απο αυτή την κόντρα ήταν το λαμόγιο ο Βρουτος, ο οποίος βούτηξε την άμαξα του Ιούλιου και τάχωσε στις τοπικές στροφές μέχρι που τα άλογα έκλασαν μέντες απο το σκίσιμο και τους ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και απο εκεί βγήκε η ονομασία TestaRossa (κοκκινοκέφαλη) που μέχρι σήμερα υπάρχει σαν ορολογία στις άμαξες επιδόσεων.
Οσο για τον Πόρσιο, πιστός στο αρχικό (λάθος) σχέδιο που είχε στα χέρια του, έδωσε ευχή και κατάρα στις επόμενες γενιές να συνεχίσουν την εξέλιξη μέχρι τελικής νίκης.
Την άμαξα του την ονόμασε λοιπόν 911 προς τιμήν της χρονιάς που την κατασκεύασε.
Y.Γ.: Συνέχεια στο επόμενο πόστ (20k chars limit γαρ)
Topic: Μπλα Μπλα κτλπ [#7] (Read 237614 times)
