Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα γράψω εδώ, μια και δεν είχα καν ποδήλατο, αλλά να που γράφω.
Πέρυσι το καλοκαίρι, ένας φίλος του αδελφού μου άφηνε το ποζέρικο το BMX του -με όλα τα καλούδια όμως- στο σπίτι μας, επειδή έμενε έξω από το χωριό.
Μια και κατέβαινε μόνο βράδυ, όλη μέρα το ποδήλατο το είχα εγώ όταν πήγαινα για μπάνιο κτλ.

Φέτος λοιπόν, πρώτο πράγμα έψαχνα να βρω ένα ποδήλατο για ευκολία.
Βρήκα ένα παλιό BMX του αδελφού μου, και μάλιστα το 16άρι, όχι 20άρι, αν δεν κάνω λάθος. Πολύ αστείο θέαμα, 32 χρονών μαλάκας πάνω στο μικρό BMX.
Εβγαλα τα μαξιλαράκια, τα αυτοκόλλητα, έβαψα τις ζάντες και κάποια άλλα τμήματα μαύρα ματ, πήγα το τιμονι εμπρός, τη σέλα πίσω και ημουν άρχοντας.
Ιδού:

Πέρασα και από τον "ποδηλατά" (μηχανικό αυτοκινήτων/μηχανών/ταξιτζή/δημοτικό σύμβουλο) να φτιάξει κάτι στα φρένα.
Εκεί, εκτός από ένα ξύλινο Νάρτνι τιμόνι από ιαπωνικό Μχ5, είδα κρεμασμένο από μια μπάρα στο ταβάνι ένα BMX με κάτι περίεργες ζάντες.
Χάλι μαύρο, χωρίς φρένα, σέλες και ένα κάρο άλλα και με τρία χέρια στρώμματα βαφής περασμένο με το χέρι...
Οι πλαστικές τρίμπρατσες ζάντες μου κίνησαν την περιέργια όμως, και του λέω "Το πουλάς?" μου λέει "Πάρτο έτσι, αρκεί να μην το ξαναδώ μπροστά μου"
Το πήρα και άρχισα να το λύνω σε κομματάκια. Άμεσα ανακάλυψα ότι είναι πολύ καλό ποδήλατο Haro BMX (αμερικάνικα νομίζω, με κόστος από 300 έως 600 ευρώ) με πανάλαφρες πλαστικές ζάντες, Haro λάστιχα και ένα κάρο καλά.
Αλλά και ένα κάρο κακά. Χαλασμένα ρουλεμάν, πατέντες, ελλείψεις, αλλά παρόλα αυτά πλάκωσα το WD40, το έκανα 1.000 κομμάτια, τα καθάρισα όλα με βενζινη, το πήγα για αμμοβολή (20 ευρώ στον τοπικό φαναρτζή), έπειτα το πέρασα αστάρι, το ξανάτριψα, το πέρασα χρώμα, το ξανάτριψα και το πέρασα βερνίκι.
Το ξανάδεσα και το άφησα στην Άνδρο για του χρόνου. Χτες, αγόρασα και ότι μου έλειπε (φρένα, αλυσιδα, σέλα, πατίδια, gyro κ.α.)
Φωτό:





και βαμμένο:





