Εχθές, παρέα με κάτι φίλους πήγαμε σε μια διαδρομή στο Κορωπί η οποία είναι στο βουνό και δεν περνάει σχεδόν κανείς..
Φοβερή για drift, ανηφορική, κλασική ψιλοσάπια άσφαλτος, χωρίς πολλά σπίτια τριγύρω..
Ήμασταν εγώ με το miata, κάτι άκυρα μπροστοκίνητα κι ένα s2k.. Φαντάζεστε μάλλον πού το πάω, ε;
Οδήγησα το s2k.. Δεν είχα πάρει ποτέ κανένα αλλά το συγκεκριμένο, μιας και είναι φίλου, το ζαχάρωνα καιρό..
Λευκό με το κλασικό κόκκινο εσωτερικό, με μονό τελικό, μια φτιαχτή εισαγωγή, ζάντες 18x7,5 F & 18x8,5 R και μια K-sport coilover..
Μπαίνω μέσα, ηλεκτρονικό κοντέρ και τα σχετικά μπροστά μου, χαρά εγώ ασύγκριτη.. Πάω να βάλω όπισθεν, βάζω έκτη..

Ξεχάστηκα.. Βγαίνω στη διαδρομή και ξεκινάω.. Όση ώρα το οδηγούσε το παιδί, του έβγαζε πολλά μούτρα, σε σημείο να ξενερώνω εγώ γι αυτόν..
Είχα στο μυαλό μου ότι δεν θα καλοπεράσω..
Το τιμόνι σαν τιμόνι, τέλειο! θεϊκό πιάσιμο.. Το ίδιο και η θέση οδήγησης.. Φοβερά καθίσματα και παρά το ότι είναι δερμάτινα, δεν γλιστρούσαν καθόλου... ή τέλος πάντων εκείνη τη στιγμή δεν ένιωθα..
Το σαζμάν σχεδόν απόλυτο, αν και του μιατα μου φαίνεται καλύτερο σε αίσθηση κι ακρίβεια..
Κατεβαίνω προς την "εκκίνηση" και δίνοντας γκάζι το αμάξι δεν ανταποκρινόταν.. Για μια στιγμή σκέφτηκα ότι ο Πάνος (ιδιοκτήτης του s) είχε δίκιο ότι δεν πάει βήμα.. Γυρνάω προς την ανάβαση κι ανεβαίνω, η πρώτη ψόφια.. Λέω κάτσε να το αφήσω να ανεβάσει στροφές μπας κι όταν μπαίνει το V-tec τσουλήσει.. Ε, ναι λοιπόν, θαύμα! Το S τσούλαγε.. Κι όχι μόνο τσούλαγε, δίπλωνε απίστευτα.. Δεν έχω λόγια για να περιγράψω.. Ο ήχος ήταν αλλού, το γκάζι ικανοποιητικότατο, τα φρένα κορυφαία, η ανάρτηση.... έρωτας.. Αφού κάνω την πρώτη ανάβαση, ξεκινάω να κατεβαίνω.. Είχα φάει τέτοιο σκάλωμα με αυτό το αμάξι που είπα να ξαναδοκιμάσω την τύχη μου.. Το τιμόνι έκοβε σαν ξυράφι.. Αυτή η K-sport μπορεί να ήταν πέτρα αλλά είχες το τέλειο τιμόνι.. Κατεβαίνοντας και στρίβοντας αυτή τη διαδρομή με τον κινητήρα να δουλεύει μόνιμα πάνω από τις 7000 rpm ένιωθα σαν άλλος Τσουτσίγιας σε κάποιο από τα "Touge Showdown".. Κάνω άλλη μία ανάβαση με ακόμα ταχύτερο ρυθμό με τα ίδια κι ακόμα καλύτερα συναισθήματα.. Είχα πλέον ερωτευτεί.. Στην κατάβαση, ο Πάνος είχε βγει στη μέση του δρόμου και φώναζε να σταματήσω.. LOL !
Όπως φαντάζεστε, τα τσισάκια έφτασαν μέχρι τον αστράγαλο..

Μετά, πήρα το miata για να κάνω την ίδια διαδρομή..

Εκτός του ότι καταράστηκα την ώρα και τη στιγμή που πήρα (ή κατάντησα) αυτό το τριμπούρδελο, δεν μπορούσα να κάνω το παραμικρό..
Εν συντομία, το s2k με κάποιες μικροαλλαγές είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ.. Σε βγάζει από την πλήξη δηλαδή..

A! Και είναι απόλαυση μόνο αν το οδηγάς πάνω από 6,500 rpm.. Αν πέσεις παρακάτω και περιμένεις να ανοίξει, την έκατσες..